De Westkust, met foto's

Hallo Allemaal,

Bedankt weer voor de reacties. Leuk dat jullie mijn verhalen nog steeds waarderen.

Ik zit inmiddels in Nelson. Dat ligt in de Marlborough Sounds, het noorden van het Zuidereiland.  Vandaag een lekker relaxed dagje om de laatste twee weken van mijn verblijf in Nieuw Zeeland vol te plannen. Het begint nu echt snel te gaan. Gelukkig heb ik daarna nog een (hopelijk zonnig) weekje in Sydney voordat de harde werkelijkheid zich weer aan me gaat opdringen.

Maar eerst een verslag van de laatste dagen (geen spectaculaire avonturen dit keer)

Ik was gebleven bij de ontmoeting met mijn oude bekenden uit OZ. Aangezien de regen met bakken tegelijk de lucht uit kwam hebben we eerst even ergens wat gegeten (alles smaakt echt geweldig als je net 4 dagen hebt gewandeld op oplosmaaltijden ;-) ) en zijn we naar Bridget Jones deel 2 gegaan. Een echte aanrader! Ik heb me bescheurd. Vooral het stukje van het Skydiven vond ik erg grappig - vanuit mijn zeer comfortabele bioscoopstoel.

Daarna nog een keer geprobeerd mijn lay-out aan te passen van mijn vorige verhaal, maar na 3 pogingen was ik het zat. (heb net nog wat geknutseld, maar durf niet meer te kijken).

's Avonds wezen stappen in Winnies. Was erg gezellig, want de de halve Milford Track groep was op het zelfde idee gekomen

De volgende dag de bus naar Fox Glacier genomen. Dit duurt een hele dag. De tocht was erg mooi en deels hetzelfde als naar Te Anau, berglandschap. Deze chauffeur hield echt zijn mond niet dicht en was op het irritante af. (links van u ziet u een meer. In dit meer kun je goed vissen. Zoals je ziet staat er een visser, bla bla bla). Voor de Heineken insiders- ik kreeg een associatie met batchscanners op plaatsen waar ze niet thuishoren, maar dan nu met een microfoon......

Dit keer was het mooi weer,dus heb ik nog een beetje meer van de omgeving kunnen genieten. De weg komt uiteindelijk uit  in Haast, wat aan zee ligt.  Voordat je hier terecht komt rij je eerst door een stuk dicht regenwoud. En verder waren er vooral veel bochten!

Even luchten bij het strand

Strand, Regenwoud en bergen:

Aan het einde van de middag waren we in Fox Glacier aangekomen. Fox Glacier is een heeeeel klein dorpje, met een leuke atmosfeer (een beetje zon doet wonderen). Er zin bijzonder weinig hostels in Fox. Gelukkig had Ivory Towers Backpackers nog twee bedden vrij. Was een leuk hostel. Ik was even bang dat er enorm veel Lord of the Ring freaks zouden rondlopen, maar dat was gelukkig niet het geval.

De volgende dag zijn we naar de Glacier gelopen. Via twee zijden. Eerst 'aan de overkant van de rivier'. Met name veel heuvel op, door het bos en een brede rivier over (zonder brug). Dat laatste was ik, gezien mijn eerdere ervaringen niet zo heel gelukkig mee, zeker niet als je wandelmaatje begint met  'Ok, Eugenie, dit is een rivier. De bedoeling is dat je erover heen gaat en niet er in'. Dit keer droog overgekomen. Je komt dan uit bij een hoog gelegen uitkijkpunt met een goed zicht op de gletsjer.

Hij is echt enorm groot. Onderaan zie je vooral het vieze ijs, met hier een daar de indruk van de kleuren als er een stuk afgevallen is. Bovenin is het vooral erg wit. Op de terugweg nadat we de rivier weer over waren gegaan zijn we via de 'andere kant' voornamelijk langs de weg naar dezelfde gletsjer gelopen. Via deze weg kon je bijna tot aan het ijs lopen. Ik begin inmiddels een echte kilometervreter te worden want dit was toch weer goed voor een kilometer of 14. Daarna de bus genomen naar Franz Joseph Glacier, wat ongeveer een half uur verder ligt.

Dit dorp is twee keer zo groot, wat betekent dat er twee 'huizen blokken' staan in plaats van 1.  Qua plaats vond ik Fox leuker dan Franz. Ik denk dat je in de zomer vooral een bed moet reserveren want ook hier waren de backpacker mogelijkheden beperkt en de leuke hostels volgeboekt. Wij kwamen uit in Montrose Backpackers, beetje ouder en kleine kamers, maar verder prima. Ik vraag me af hoe ze dat doen in hoog seizoen.

's Ochtends moesten we de bus boeken naar Nelson en heeft het toeval weer toegeslagen. De telefooncellen buiten waren bezet en het duurde nogal lang. De naast gelegen YHA had twee telefooncellen binnen, dus dat was een prima alternatief.

Terwijl ik stond te wachten totdat Greg zijn plek kon reserveren besloot ik mijn waterfles te gaan vullen in de keuken aldaar en liep ik tegen Anita op (Zie Cairns). Hoe is het toch mogelijk! (Wendy, je moet de groeten hebben).Helaas heb ik Vicky, die die dag ook in Franz bleek te zijn, misgelopen.

Hierna weer de stoute wandelschoenen opgepakt en naar Franz Joseph Glacier gewandeld. Deze tocht was bijzonder zwaar en betekende veel klimwerk. Het eerste stuk viel wel mee, redelijk goed pad door een bossig stuk. Bij de hangbrug aangekomen bleek de track gesloten wegens overstromingen. Aangezien we beiden geen zin hadden om onverrichter zake terug te lopen en via de autoweg te gaan, zijn we over de afsluiting gestapt om te kijken hoe ver we konden komen. De overstroming bleek wel mee te vallen. Het pad was welliswaar voor een stuk verdwenen, maar met een beetje klimmen en klauteren kwamen we weer op de goede weg . Daarna begon het echte werk (Roberts Track point). De rest van de tocht was klimmen geblazen over glibberige rotsen. De gebruikelijke hoeveelheid water kwam weer uit de lucht dus het ging voornamelijk via en over stroompjes. Maar het was het waard. Na een paar uur kom je bij de Gletsjer uit en heb je fantastisch uitzicht. Ook deze gletser is enorm. Dit komt vooral tot uiting door alle kleine poppetjes die je ijstochten ziet maken. De terugweg hebben we het afgesloten stuk maar recht laten liggen en de makkelijkere en  veiligere route genomen via de autoweg, waar twee Amerikanen ons een lift aanboden. Vond ik niet heel erg, want ik was behoorlijk afgepeigerd.

Franz Joseph:

Op de terugweg, Roberts Point Track

De dag erna de bus naar Nelson gepakt. Ook dit duurde weer een hele dag, met een hele bochtige weg, voornamelijk door regenwoud.

Pancake Rocks in Punakaiki

Nelson is de 'zonstad' van NZ, dus ik ben benieuwd. 's avonds lekker "groenlip" mosselen gegeten en nagebiert in de Victorian Rose. Een ierse pub hier in Nelson. Een echte aanrader.

Zo, dit waren mijn belevenissen van de afgelopen dagen. De laatste twee weken (weer zonder reismaatje) heb ik nog de volgende plannen

Morgen ga ik naar het Abel Tasman National park voor een kayak tocht. Aan het einde van de dag laat ik me afzetten bij een hut, waar ik ga overnachten. De dag erna ga ik een tocht teruglopen (20 km) langs de kust. Aan het einde staat (als het goed is) een bus op me te wachten om me terug naar Nelson te brengen.


Vervolgens Picton waar ik wil gaan Wrak duiken. Er ligt in de Marlborough Sounds ergens een Russisch schip op de zeebodem (hopelijk getest op radioactiviteit),

Daarna naar Kaikoura. Ik heb gelezen dat je hier zelf je vliegtuig kan vliegen. Ik ben nog niet helemaal zeker, maar het lijkt me toch wel erg lollig om te doen en als alles goed gaat hoef ik tenslotte niet te springen. Het stijgen en landen doet de piloot zelf, dus...... zou moeten kunnen. Zo niet, dan ga ik of een mountainbike tocht van 2 dagen doen of een wandeltocht van 3 dagen ook weer langs de kust.

Daarna,helaas maar waar de laatste dagen in Christchurch en op naar Sydney.

Ik hou jullie op de hoogte.

Hugs,

Eugenie

PS 1. Ga nooit in NZ naar de kapper. Daar word je niet blij van. :-(

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer