Great Ocean Road

 Om in Melbourne te komen en op een relaxte manier iets van de tussenliggende omgeving te zien besloten we een tripje te boeken. (we is nog steeds Emily en Eugenie). De keuze viel op de Wayward bus -www.waywardbus.com.au, omdat Emily hier goede ervaring mee had en we nogal wat positieve verhalen hadden gehoord.

Het feit dat deze trip de 'Nanny-trip'  wordt genoemd is veelzeggend en ik kan niet anders zeggen dan dat bijnaam zeer passend is. Goed, ik heb nou eenmaal een voorliefde voor chronologische volgorde, dus laat ik bij het begin beginnen.

Op afgesproken tijdstip waren we bij de afgesproken plek, wat naast het hostel in Adelaide was, dus dat kwam mooi uit. De bus was oud en gammel en zo nu en dan kwam er een airco rooster naar beneden zetten van de overigens niet werkende airco.  De gids, Tony,  bleek er erg veel zin te hebben (not) dus dat beloofde een aantal plezierige dagen te worden. Maar... aan een gammele bus wen je snel, het was niet erg warm wat de airco overbodig maakte en Tony draaide na de eerste dag als een blad aan een boom bij. Het werd dus toch nog gezellig ;-).

De eerste dag hebben we verreweg de grootste afstand afgelegd (400 km). Adelaide-Melbourne is ongeveer 800 km, maar doordat we allerlei zijpaden opgingen hebben we er een paar honderd meer afgelegd. Er waren behoorlijk wat koffiestops en weinig (fysieke) activiteit.

Wij zijn ergens de Murray river overgestoken. Voor de liefhebbers van nutteloze feitjes: de Murray river is de langste rivier van Australie, namelijk 650 km. De rivier begint ergens in de Snowy Mountains en als ik het goed begrepen heb komt deze uit in Lake Alexandria. Onderweg zijn we de 'pink-lakes' gepasseerd.

Dit zijn zoutwatermeren die roze kleuren als er een bepaald mineraal vrij komt. Gaaf he?

Verder zijn we bij Coorong Wilderness Lodge geweest. Dit wordt gerund door locale aboriginals met de bedoeling kennis over 'Ngarrindjeri people'  te delen. We begonnen met een film die optisch gezien goed in elkaar stak, maar was ingesproken door een oude aboriginal die onverstaanbaar engels sprak. Dat schoot zijn doel dus enigszins voorbij. Ik kon nog net de grote lijnen volgen. Eerlijk is eerlijk, daarna was gelegenheid om vragen te stellen, maar als je het kader niet goed kan krijgen valt dat niet erg mee.

De bedoeling was om hier een 'Bushtucker' wandeling te doen (dit wordt zo genoemd als je meer van bushfood en planten leert). Helaas was hier te weinig tijd voor dus het werd een zeer korte wandeling van ong. 20 minuten. Wat werd verteld was leuk en ik weet nu enigszins te overleven in het Coorong National Park (mocht ik daar ooit verdwalen). Coorong National Park is overigens een wetland en een van de belangrijkste plaatsen voor watervogels in Australie.


Omgeving Coorong Wilderness Lodge

De volgende stop was voor een korte wandeling in zandduinen ergens in hetzelfde Coorong National Park. Mooi en winderig!

Australie schijnt iets te hebben met reuze flora en fauna en over heel Australie zijn grote kunststof objecten verspreid. Wij hebben kennis mogen maken met Larry the Lobster in Kingston.

  

Daarna zijn we door een aantal kleine vissersdorpjes gereden en hebben we overnacht in Beachport bij een pub/hotel/restaurant 'Bompas'.

De tweede dag was al wat warmer en we begonnen met een kleine wandeling in Canunda National Park (alle wandelingen waren klein, dus ik zal het niet meer noemen)

                         

Via Mt Gambier zijn we bij het 'blauwe meer'  uitgekomen. Een krater meer dat gedurende het voorjaar-zomer van donkerblauw naar turquoise kleurt. Zoals je kan zien, zaten wij nog in de donkerblauwe periode en was het turquoise alleen aan de randen.

De volgende stop was bij The Umpherstone sinkhole' wat ik erg leuk vond. Ook dit was een kratergat, maar hier was een weelderige tuin in aangelegd. Het behoorde ooit toe aan een of andere rijke familie met een landgoed, maar met de komst van een houtverwerkingsfabriek was het landgoed geannexeerd en de tuin in verval geraakt (het werd gebruikt als vuilnisbelt). Enige jaren geleden heeft men besloten de tuin te restaureren. Zoals je kan zien is het ook een goed tehuis voor possums.

Na deze tuin en de lunch zijn we naar Victoria Fossil Cave gegaan. Een 600 meter lange grot bestaande uit fossiele zandsteen (geloof ik). We konden ong. 150 meter diep gaan, want daarna werd de doorgang geblokkeerd door een enorme verzameling stalagtieten en -mieten. Er is besloten geen doorgang te maken omdat dat de balans in de grot zou verstoren.

Het stukje tussen de stalagtiet (het hangende object) en stalagmiet (staande gedeelte) is ongeveer 6 cm en de verwachting is dat het nog een paar honderd jaar duurt voordat dit aan elkaar gegroeid is......

Aan het einde van de middag een wandeling gemaakt aan het strand van Bridgewater. Uit de wind was het erg lekker, maar het was te koud om te zwemmen.

De overnachting was in Port Fairy, bij het YHA. Als iemand ooit van plan is om daar te overnachten: het is een echte aanrader. Het wordt gerund door een Australische vrouw en een Turkse man en ze hebben er echt een gezellig huiselijk hostel van gemaakt. Dit is trouwens ook het oudste hostel van Australie (het gebouw althans).

De derde dag was de meest spectaculaire dag door alle rotsformaties aan de oceaan en niet te vergeten de 12 apostelen. Maar voor het zover was zijn we eerst in een vulkaankrater geweest, Tower Hill (er zijn er nogal wat op deze route....) waarin allerlei Australisch wild rondloopt, waaronder Koala's en Emu's (meer hebben we niet gezien, buiten wat hagedisachtigen en vogels die ik niet kan benoemen)

Lief he?

De rest van de weg was vooral fantastische uitzichten, waarover ik niet zo heel veel kan vertellen. De foto's spreken voor zich.

                                                                                                                                                        

                                                                         

                                                    

                                        

van links naar rechts:

Hazel, Rebecca (zaten in dezelfde kamer als wij in het YA in Adelaide), Emily en ik                        

En daarna was het eindelijk tijd voor: The 12 Apostels, wat er geen 12 zijn maar 8.

Ik had besloten om een helicopter vlucht te maken en het was echt super gaaf!

De helicopter en Rebecca en ik achterin (Hazel had gewonnen met onze loting en mocht voorin)

De twaal apostelen vanuit de lucht:

Zeepaardje?

De twaalf apostelen vanaf de grond:

(met tegenlicht)

Na dit spectakel zijn we naar Apollo Bay gereden en hebben hier overnacht en de volgende dag zijn we naar Melbourne gereden, maar dit wordt het volgende verhaal.

Ik heb mijn vlucht naar Nieuw Zeeland vervroegd naar zondag aanstaande 25-10-04. Ik vlieg om 19.30 uit Melbourne en kom om 02.00 aan in Auckland.

Tot dan!

Hugs,

Eugenie

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer