Dolfijnen en walvissen

Kia Ora!

Gister ben ik aangekomen in Paihia (spreek uit Paaijia) en twee tripjes geboekt, namelijk zwemmen met dolfijnen/boottocht en een trip naar het noorden waar twee oceanen samenkomen (zal nog even opzoeken welke het ook alweer waren Pacific iets en Tasman iets). De laatste komt in plaats van het duiken want ik ben nog steeds snipverkouden.

De gok was welke dag het beste was om te gaan zwemmen. Ik had gekozen voor vandaag en dat bleek een hele goede keuze te zijn. Het weer was kalm en er scheen zowaar een beetje zon. Bij  slecht weer gaat het zwemmen namelijk niet door en morgen is er weer slecht weer voorspeld.

Al bijna direct nadat we wegvoeren kreeg de skipper een seintje dat er dolfijnen gesignaleerd waren en gingen we die kant op (kriebels!). Na een minuut of 20 kwamen we in de bewuste baai aan. Inmiddels was ik me psychisch aan het voorbereiden op het koude water. De crew vertelde dat je beter zonder wetsuite in het water kon gaan, omdat de dolfijnen dan eerder komen spelen. Voorwaarde is wel dat je zelf ook actief bent. Dan zien ze je als speelmaatje.

Nadat de boot was stilgelegd werd er een soort net naar beneden gelaten waar we allemaal eerst in moesten springen en het water was f***** freezing!. Na 20x heel diep ademgehaald te hebben kon ik het net uit en begon het feest. Het was echt fantastisch! Je hoort de dolfijnen echt geluid maken (je kent het vast wel van een of ander tv programma). Je moet zelf ook geluidjes maken en veel bewegen. Op een gegeven moment die je wat verschijnen in het diepe en komt er een of meer naar boven en gaan om je heen zwemmen. Je kan dan een beetje met ze mee zwemmen. Als ze het zat zijn gaan ze weer verder.

Mijn borstcrawl en dolfijn-snorkelimitatie deed het blijkbaar goed (2 vliegen in 1 klap: en je beweegt en je kan in het water kijken) want volgens de skipper had ik 'a good swim' en heb ik ze allemaal gezien. Ik had iemand gestrikt om foto's te maken (altijd handig als mensen het te koud vinden) dus jullie kunnen meegenieten:

Daar komen ze:

Het bewuste net. De dolfijnen hadden zich verplaatst. Hier moesten we allemaal verzamelen zodat we naar een plek verder op gesleept konden worden

Na een tijdje, volgens mij hebben we zeker een uur gezwommen, moesten we eruit omdat de volgende groep kwam. Het rare is dat je het koude water helemaal niet meer door hebt omdat je zo op de dolfijnen geconcentreerd bent.

We hadden enorm geluk omdat er inmiddels ook walvissen gesignaleerd waren. De foto is misschien niet zo duidelijk maar de zwarte bult in het midden is een walvis. Echt heel gaaf. Eerst zie je wat water spuiten en dan komt de walvis naar boven, zwemt even en gaat weer naar beneden. Meestal komt ie na een paar minuten weer naar boven, maar hij kan ook wel een half uur wegblijven. (Dat gebeurt als ie alle aandacht zat is).

Vervolgens was het tijd voor de boottocht naar 'The hole in the rock'. Een lava rots van 150 miljoen jaar oud met een aantal uitgeslepen 'tunnels', waar een ander soort gesteente heeft gezeten.

Daarna werd de boot aangelegd bij een strandje, waar je kon picknicken. Ik besloot te gaan snorkelen, want ik had geen zin om anderhalf uur op een of ander strandje te gaan zitten blauwbekken. Ik had verwacht dat het water wat warmer zou zijn omdat het hier ondieper was. Helaas bleek dit niet het geval, maar het snorkelen was toch leuk. Geen Great Barrier reef, maar wel wat leuke vissen en vooral veel zee-egels en dode schelpen gezien.

Toen kwam het lastige stuk.... Het trapje waarmee ik in het water was gekomen bleek een meter boven het water te hangen. OK. Hoe pak je dat aan? Dat valt dus niet mee. Na enige pogingen om mezelf weer nigszins elegant de boot in te hijzen, besloten de twee sterke mannen van de crew mij te hulp te schieten, maar helaas was de afstand tussen de onderste twee treden (zover was ik al gekomen) zodanig klein dat ik niet goed omhoog kon komen. (Ik had er een been tussen zitten) Gelukkig kwam de skipper op het idee om de sloep wat dichterbij te trekken, zodat ik daar eerst op kon gaan zitten. Daarna was het een peuleschilletje. Dus voor degenen die ooit vanaf een boot willen gaan snorkelen: kijk eerst of en hoe je weer omhoog kunt.....

Vervolgens nog een beetje rondgevaren. Toen we ergens bij een eilandje stopte (het eerste eiland waar Europeanen aan kwamen) kwam er een moederdolfijn met jong een kijkje nemen. Dolfijnen zijn echt nieuwsgierig en houden van spelen. Ze bleven onder en om de boot doorzwemmen (het was een Catamaran achtige boot) en toen we weggingen bleven ze een hele tijd meeracen.

Nog een stukje Bay of Islands:

Oftwel, ik heb echt een superdag gehad. Hopelijk kunnen jullie ook een beetje van de foto's genieten.

Hugs,

Eugenie

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer